Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku ostatnidzwonek.pl
      Syzyfowe prace | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
opracowaniestreszczeniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Syzyfowe prace

Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku

Rusyfikacja występowała na ziemiach polskich po upadku powstania listopadowego, a nasiliła się po klęsce 1964 roku. Termin ten oznacza proces celowego narzucania przez państwo rosyjskie jego języka, obyczajów, kultury i wzorców w sztuce, mający na celu wynarodowienie. Aby osiągnąć to zamierzenie, stosowano patriarchat moskiewski, propagowano prawosławie wśród wyznawców innych religii (szczególnie unitów).
Początkiem rusyfikacji były represje po powstaniu listopadowym. Wówczas car Mikołaj I zlikwidował Konstytucję Królestwa i ogłosił w 1832 roku Statut Organiczny, znoszący odrębność Kongresówki. Na mocy tego postanowienia:

· inkorporowano Królestwo Polskie do Imperium Rosyjskiego,
· zlikwidowano sejm i wojsko,
· pozostawiono Radę Stanu, Radę Administracyjną i Bank Polski,
· ograniczono wolności osobiste.

Statut jednak nie wszedł w życie. Zamiast tego wprowadzono w całym Królestwie stan wyjątkowy, czego przejawem może być działalność sądów wojskowych.
Namiestnikiem Kongresówki został namiestnik carski, „zdobywca Warszawy” – Iwan Paskiewicz. Wprowadzono kolejne represji wobec powstańców:

· aresztowania,
· zsyłki w głąb Rosji,
· konfiskatę majątków.

Skarb polski obciążono budową twierdz Modlin i Dęblin oraz utrzymaniem 100-tysięcznej armii rosyjskiej, do której wcielano polskich żołnierzy i wysyłano poza granice Kongresówki (na przykład na Kaukaz lub stepy kazachskie). Służba w armii trwała wiele lat. Wojsko polskie odrębność odzyskało dopiero w 1856 roku. Do wojska nie szła szlachta, która w ramach „podziękowania” organizowała pobór rekruta na wsi, co miało w rezultacie doprowadzić do antagonizmów między wsią a dworem.

Kolejnym przejawem rusyfikacji było wybudowanie w Warszawie Cytadeli z X Pawilonem, w której zamykano politycznych więźniów. Wprowadzono szereg represji gospodarczych, wprowadzając między innymi cła w 1831 roku na towary wwożone do Rosji, co spowodowało przeniesienie części łódzkich tkaczy w rejon Białegostoku.


Rosja podporządkowała sobie administrację, Kościół i oświatę, zamykając Uniwersytet Warszawski, Towarzystwo Przyjaciół Nauk (jego zbiory wywieziono do Petersburga) czy podnosząc znacznie opłaty za szkołę.
Kolejnym krokiem zaborcy było podzielenie Kongresówki w 1837 roku na wzór nazewnictwa w Imperium Rosyjskim na gubernie, w których wprowadzono rosyjski system monetarny (od 1841 roku) i kodeks karny (od 1847 roku).

Wiele represji spotkało Kościół:
· utrudniano kontakty biskupów z papieżem,
· zamykano klasztory i szkoły kościelne,
· w 1839 roku zlikwidowano Kościół unicki (greckokatolicki), siłą łącząc go z prawosławnym,
· prawosławie stało się wyznaniem panującym.
W myśl rozporządzenia władz rosyjskich, dzieci z rodzin mieszanych, czyli katolicko-prawosławnych, należało wychowywać w duchu tej drugiej religii.

Wszystkie wymienione zmiany uległy nasileniu na terenie ziem polskich bezpośrednio włączonych do Rosji. Należy tu wymienić chociażby represje generała gubernatora Michała Murawiewa „Wieszatiela”, zamknięcie Uniwersytetu w Wilnie i Liceum Krzemienieckiego (jako karę za udział jej studentów i uczonych w powstaniu listopadowym), w zamian których założono rosyjski uniwersytet w Kijowie. Zlikwidowano całkowicie polskie teatry, czasopisma, szkoły i stowarzyszenia.

Nasilenie i rozbudowa systemu represji nastąpiła po klęsce powstania styczniowego. Po roku 1964 około czterdzieści tysięcy osób aresztowano i zesłano na Syberię, mnóstwo osób wysiedlono i wywłaszczono. Powołano Komitet Urzędujący do Spraw Królestwa Polskiego sprawował naczelną władzę rosyjską w Królestwie Polskim, mając za zadanie zlikwidowanie resztek odrębności Królestwa. Jego decyzjami było między innymi:

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
Streszczenie „Syzyfowych prac”
„Syzyfowe prace” streszczenie w pigułce
„Napisać muszę książkę, gdzie wypowiem, ze historia mego czasu była przedmiotem mego badania i bólu mego serca”, czyli powstanie powieści
Geneza i autobiografizm „Syzyfowych prac”
Stefan Żeromski - biografia
Czas i miejsce akcji „Syzyfowych prac”
Język i styl „Syzyfowych prac”
Kompozycja „Syzyfowych prac”
Znaczenie tytułu powieści
Metody rusyfikacji polskiej młodzieży na podstawie „Syzyfowych prac”
Artyzm „Syzyfowych prac” Żeromskiego
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
Szczegółowy plan wydarzeń „Syzyfowych prac”
Rusyfikacja ziem polskich w XIX wieku
„Syzyfowe prace” na wielkim i małym ekranie
Morfologia, składnia oraz stylistyka „Syzyfowych prac”
Krytycy i badacze o „Syzyfowych pracach”
Żeromski - kalendarium twórczości
Twórczość Stefana Żeromskiego
Najważniejsze cytaty „Syzyfowych prac”
Bibliografia




Bohaterowie
Charakterystyka Marcina Borowicza
Charakterystyka Andrzeja Radka
Charakterystyka Bernarda Zygiera (Siegera)
Charakterystyka pozostałych bohaterów





Tagi: